Sosyolog Orkun Demiral: İnsan En Çok Sevdiği Kişiye Yabancılaştığında Kaybeder

Hayatta insanın taşıyabileceği en ağır yük, yalnız kalmak değildir. En ağır yük, kendisini en iyi tanıyan insanın yanında bile anlaşılmadığını hissetmektir. Çünkü bir ilişkinin en acı sonu, ayrılık kararı değil; aynı hayatı paylaşırken iki yabancıya dönüşmektir.

İlişkiler büyük fırtınalarla değil, çoğu zaman küçük ihmallerle yıkılır. Bir gün söylenmeyen güzel söz, ertesi gün edilmeyen bir teşekkür, zamanında sorulmayan “Bugün nasılsın?” sorusu… Bunların hiçbiri tek başına ilişkiyi bitirmez. Ancak yıllar boyunca biriken eksiklikler, sevginin omuzlarına ağır bir yük bırakır.

İnsan sevildiğini duymaktan çok, hissetmek ister. Çünkü sevgi yalnızca kelimelerden ibaret değildir. Bazen yorgun bir günde hazırlanan bir fincan kahve, bazen sessizce tutulan bir el, bazen de hiçbir şey söylemeden “Yanındayım.” diyebilmektir. İşte gerçek bağ, tam da bu küçük ama anlamı büyük anlarda kurulur.

Ne yazık ki modern yaşam, insanlara hız kazandırırken ilişkilerden zamanı çalıyor. Aynı evde yaşayan insanlar bile günün büyük bölümünü ekranlara bakarak geçiriyor. Birbirlerinin sesini duyuyorlar ama duygularını duymuyorlar. Göz göze geliyorlar ama gerçekten birbirlerini görmüyorlar. Kalabalıkların içinde yalnızlaşan insanların sayısı her geçen gün biraz daha artıyor.

Oysa sevgi ilgi ister. Emek ister. Sabır ister. En önemlisi de süreklilik ister. Bir kez sevmiş olmak, sevgiyi sonsuza kadar canlı tutmaya yetmez. Nasıl ki bir çiçek her gün su isterse, bir ilişki de her gün ilgi görmek ister. İhmal edilen sevgi zamanla solmaya mahkûmdur.

Birçok insan ilişkilerinde haklı olmaya çalışırken mutlu olmayı unutuyor. Oysa bazen tek bir adım atmak, tek bir özür dilemek ya da gururu bir kenara bırakıp “Gel, yeniden konuşalım.” diyebilmek yılların emeğini kurtarabilir. Çünkü sevgi, kazanılması gereken bir savaş değil; korunması gereken ortak bir değerdir.

Hayat, kırgınlıkları büyütecek kadar uzun değildir. Sevdiğimiz insanın kalbini ihmal edecek kadar da sonsuz değildir. Bugün söylemediğimiz güzel sözleri yarın söyleme fırsatı bulacağımızın garantisi yoktur. Bu yüzden sevgiyi ertelememek gerekir.

Bir ilişkiyi ayakta tutan şey mükemmel olmak değildir. Birbirinin eksiklerine rağmen aynı yolda yürümeye devam edebilmektir. Güveni koruyabilmek, saygıyı kaybetmemek ve en zor zamanlarda bile birbirinin elini bırakmamaktır.

Unutmayalım ki insanlar, kendilerine en çok değer verilen yerde kalır. En çok anlaşılabildikleri yerde huzur bulur. En çok sevildiklerini hissettikleri yerde ise gelecek kurarlar.

Aşkın en büyük düşmanı zaman değildir.

Aşkın en büyük düşmanı, zaman geçtikçe sevgiyi göstermeyi bırakmaktır.

Çünkü kalpler, sevgisizlikten değil; ilgisizlikten yorulur.

Sosyolog Orkun Demiral